Η Γειτονιά Μας

Φθινοπώρου συνέχεια……

Καλωσορίζοντας τον Νοέμβρη και διαβάζοντας την ιστορία του από  τις «Ιστορίες με τους 12 μήνες» της Λότη Πέτροβιτς – Ανδρουτσοπούλου ακούσαμε τι έκανε ο Νοέμβρης για να βοηθήσει τους γονείς του και να τους κάνει ξανά χαρούμενους!! Κατέβηκε λοιπόν στη γη και θύμισε στους ανθρώπους να ετοιμαστούν για τον χειμώνα που έρχεται: φροντίζοντας για την θέρμανση, να βγάλουν τα ζεστά τους ρούχα, να στρώσουν τα χαλιά στα σπίτια  τους. Βοήθησε ακόμη , να μαζευτούν οι ελιές!! Να ωριμάσουν τα μήλα, τα ρόδια, τα κυδώνια, τα κάστανα, τα καρύδια………….

Ελιές…….ψάξαμε στο διαδίκτυο να βρούμε σχετικές πληροφορίες, εικόνες…. Είδαμε ελαιώνες, ελαιόδεντρα, ελαιοτριβεία…..

Παρατηρήσαμε μέσα από τους πίνακες του Θεόφιλου το μάζεμα της ελιάς παλιότερα αλλά και σήμερα.

Έχουμε δει ελαιόδεντρα; Υπάρχουν άραγε κάπου κοντά μας; Ναι, υπάρχει μια μεγάλη ελιά στην αυλή του σχολείου μας και μάλιστα γεμάτη καρπούς!!! Στην γειτονιά μας μήπως;

Και μιλώντας για τη γειτονιά μας…. Ποιά είναι η γειτονιά μας;

Εκεί που είναι το σπίτι μου

Εκεί που είναι η οικογένειά μου

Εκεί που είναι οι φίλοι μου και οι συμμαθητές μου

Εκεί που είναι το σχολείο μου

Εκεί που είναι το πάρκο, η παιδική χαρά

Εκεί που είναι η εκκλησία μου

Εκεί που είναι τα καταστήματα , ο φούρνος, το μανάβικο, το μπακάλικο, το βιβλιοπωλείο…κ.α

Περπατώντας στη γειτονιά……και νάτος ο κύριος Παναγιώτης που μαζεύει τις ελιές έξω από το σπίτι του και στη συνέχεια τις κλαδεύει για να γίνουν του χρόνου πιο γερές και να δώσουν περισσότερους καρπούς τον επόμενο χρόνο, όπως μας εξηγεί…..!!!

Μας χαρίζει κι ένα κλαδί. Τι χαρά που κάνουμε!!!!

Ανακαλύπτουμε πολλά ελαιόδεντρα στη βόλτα μας. Κοντά στο δάσος της ρεματιάς, στην παιδική χαρά , έξω από τον φούρνο της γειτονιάς, από το βιβλιοπωλείο….. Τα παρατηρούμε , τα αγγίζουμε….

Γυρνώντας στο σχολείο μας ζωγραφίζω ότι είδα!!!

Και παίρνοντας αφορμή από αυτό, μαθαίνουμε και πως πήρε το ονομά της και η πόλη μας η Αθήνα. Βλέπουμε σχετικές εικόνες και βίντεο και ακούμε τον μύθο του αγώνα της θεάς Αθηνάς και  του Ποσειδώνα……Στη συνέχεια τον δραματοποιούμε!!!

Γράμματα

ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗ

Αγαπητοί γονείς

Όταν ήμασταν παιδιά η δασκάλα μας έβαζε κάθε χρόνο και για μία φορά τουλάχιστον σαν θέμα στην έκθεση «η αποταμίευση». 

Κοινό θέμα για όλους τότε, αναμενόμενο…και με τεράστια σημασία.

Σαν παιδιά βέβαια που ήμασταν ,ο καθένας προσπαθούσε να προσεγγίσει το θέμα σύμφωνα με τα δικά του βιώματα. Κοινό όλων μας όμως αποτελούσε η λύση της αποταμίευσης, όπου αν μη τι άλλο ήτανε ο αγαπητός σε όλους μας….κουμπαράς!!!

Ακόμη μεγαλύτερης σημασίας πιστεύω πως είναι ένα τέτοιο θέμα στις μέρες μας.

Σε αυτές τις εποχές όπου πολλές αξίες είναι πλέον παρελθόν 

Προσπαθήσαμε με όση δόση ρομαντισμού μας έμεινε, να κληρώσουμε έναν παραδοσιακό κουμπαρά  σε κάθε τμήμα …………για να διδάσκονται αυτά και να θυμούνται και οι μεγάλοι!

Οι τυχεροί είναι: Η Ρενάτα και ο Βαγγέλης

  

Μαθαίνουμε στα παιδιά την αξία του χρήματος

Με ευκαιρία την Παγκόσμια Ημέρα της Αποταμίευσης (31 Οκτωβρίου ) σας παραθέτουμε κάποιες πληροφορίες και σκέψεις για το όλο θέμα.

Με τον όρο αποταμίευση, που αποτελεί καθαρά οικονομικό όρο, χαρακτηρίζεται η συσσώρευση κάθε είδους αγαθών  για μελλοντική χρήση.

Ο παραπάνω ορισμός φαίνεται απλούστατος, και προκύπτει ετυμολογικά από το ρήμα αποταμιεύω. Πρωτοχρησιμοποιήθηκε από την εποχή της βασιλείας του Όθωνα το 1833. Ακόμα και σήμερα οι οικονομολόγοι δεν έχουν καταφέρει να δώσουν έναν ακριβή και πλήρη ορισμό που να καλύπτει όλες τις σύγχρονες μορφές της αποταμίευσης. Παλαιότερα μάλιστα, οι οικονομολόγοι, δεν έτρεφαν και τόση ευνοϊκή διάθεση απέναντι στην αποταμίευση, θεωρώντας την, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως στείρα δραστηριότητα ακόμα και κατακριτέα απόκρυψη αγαθών που έχαναν την παραγωγική χρησιμοποίησή τους ιδιαίτερα σε περιόδους κλίματος εμπιστοσύνης, ή νομισματικής ισορροπίας. Υπό αυτή την άποψη η αποταμίευση καταδικαζόταν ως τροχοπέδη της ευρύτερης οικονομικής ανάπτυξης.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις αυτής της αντίληψης ήταν το έργο "Ο μύθος των μελισσών", (1714),του Μπερνάρ ντε Μαντεβίλ που αποτελεί ένα εγκώμιο των πολυτελών δαπανών, καθώς ακόμα και το περίφημο απόφθεγμα του Μοντεσκιέ "Αν οι πλούσιοι δεν ξοδέψουν πολύ, οι φτωχοί θα πεθάνουν από την πείνα".

Η έννοια της αποταμίευσης ήταν γνωστή από την αρχαιότητα περισσότερο με την έννοια της Πρόνοιας. Αρχαίοι λαοί, όπως ιδιαίτερα οι αρχαίοι Αιγύπτιοι διατηρούσαν τεράστιες αποθήκες φύλαξης αγαθών για δύσκολες περιόδους. Ομοίως και στην αρχαία Αθήνα υπήρχαν αποθήκες φύλαξης σίτου και άλλων αγαθών, όπως στο Πομπηείο, κατά αναφορά του Δημοσθένη, καθώς και στον Πειραιά. Ο Ησίοδος είναι ο αρχαιότερος που εξήρε ιδιαίτερα το πνεύμα της αποταμίευσης και τη σημασία του τονίζοντας "Ει γαρ κεν σμικρόν κατά σμικρόν καταθείο, και θαμά τούτ΄ έρδοις, μέγα και το γένοιτο" (= αν καταθέτεις λίγα - λίγα και αυτό κάνεις ακατάπαυστα, θα πετύχεις μέγα έργο).

Χαρακτηριστική και η σύγχρονη ελληνική παροιμία:

Φασούλι

το Φασούλι

Γεμίζει το Σακούλι!

Η Αρπαγή της Περσεφόνης

Στις 29 Οκτωβρίου 2014 το νηπιαγωγείο μας επισκέφτηκε η θεατρική ομάδα « το θέατρο τσέπης» και παρουσίασε το έργο «Η Αρπαγή της Περσεφόνης»

Διασκεδάσαμε, χορέψαμε , διδαχθήκαμε……..

Παρατηρήσαμε τον πίνακα «the Abduction του Rembrand»

Ακούσαμε τον μοναδικό Σαββόπουλο να αφηγείται το μύθο.

Και αν θέλετε να το προχωρήσετε λίγο περισσότερο, μπορείτε να βάλετε στα παιδιά να ακούσουν τον μοναδικό "Εφιάλτη της Περσεφόνης" των Χατζιδάκι - Γκάτσου, με τη φωνή της Φαραντούρη.

28 Οκτώβρη

Το όνομά μου η ταυτότητά μου

Στη συνέχεια του σχεδίου εργασίας «Το όνομά μου η ταυτότητά μου» τα παιδιά παρουσιάζουνε τον εαυτό τους και την οικογένειά τους.

Φέρνουν μαζί τους το αγαπημένο τους παιχνίδι, βιβλίο, ρούχο…και το παρουσιάζουν

Απαντάνε σε ερωτήσεις που τους απευθύνουν τα ίδια τα παιδιά όπως:

• Ποιο είναι το αγαπημένο σου παιχνίδι;
• Τι σε κάνει χαρούμενο;
• Τι σε στεναχωρεί; 
• Ποιος είναι ο αγαπημένος σου φίλος;

και πολλές άλλες…………………

στο τέλος παίρνουν το Δίπλωμα του Βοηθού